Evli çiftler, farklı farklı ve çeşitli sebeplerle geçimsizlik yaşayabilmekteler. Bu geçimsizliğin birçok sebebi olabilir ve bu geçimsizlik dolayısıyla insanlar boşanmayı düşünmekteler. Ancak evlilik birliği içerisinde bazı sorunlar küçük kabul edilebilmekte bazıları ise taraflar açısından çekilmez bir noktaya gelmektedir. Taraflar hem aile bütünlüğünün bozulmaması için bazı şeyleri geçiştirmekte ancak bu durumlar ileriki zamanda daha büyük problemlere yol açabilmektedir. Bu durumda taraflar boşanma davası açıp boşanmaya çalışmaktalar. Bilindiği üzere evlenmek boşanmaktan daha kolay bir yoldur.
Taraflar boşanmaya karar verdikten sonra bir boşanma davası açmakta ve artık iş Türk Mahkemelerine taşınmaktadır. Boşanma davaları yargı sistemimizde en uzun sürece sahip olan davalardan bir tanesidir. Bu nedenle işin takibi ve tarafların boşanmaya konu olan gerekçe ve nedenlerini aktarmaları çok önemli olup boşanma alanında uzman avukatlardan hukuki yardım alınması gerçekten olmazsa olmazlardan biridir.
Çünkü, çekişmeli boşanma davalarında boşanmaya sebep olan tarafın kim olduğunun ispatı elzemdir. Keza boşanmaya kusuruyla sebep olan taraf tazminata mahkûm edilebilecektir. Bu nedenle tarafların boşanma davasında eşinin hangi davranışlarının onu kusurlu göstereceğini farkına varması gerekmektedir.
Özellikle bizim ülkemizdeki gibi erkek egemen toplumlarda, kadınların çalıştığı maaşını erkeğin kadının elinden alması ve kadının ekonomik özgürlüğünün elinden alınması çok sık rastlanılan bir haldir. Filvaki, bu erkek tarafından kadına yapılan bir ekonomik şiddettir.
Makalemize konu somut olayda da, kadın kocasının maaşını aldığını ve kendisine ekonomik şiddet uyguladığını mahkeme huzurunda dile getirmiş. İlk başta değindiğimiz üzere boşanma davaları uzun bir sürece sahip olduğunda dosya Yargıtay’a konu olmuştur.
Yargıtay ise bu somut hal hakkında emsal bir karara imza atmış ve erkeğin karısının maaşını almasının ekonomik şiddet olduğunu ve bunun boşanmaya sebep olan kusurlu bir davranış olduğuna hükmetmiştir (Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2021/72 E. 2021/1765 K. sayılı ilamı).
